jueves, 24 de mayo de 2012

Cumpleaños ¿Feliz?

Escribo un año mas vieja, tumbada al sol, en la terraza, con demasiados grados abrasando mi piel, y estoy fría. La libreta me mira mal cansada de tanto tachón y yo le pido perdón, también.

Pero aún así hoy es mi cumpleaños por todo el día, y tengo un deseo que pedir, no lo diré en voz alta, que sino no se cumple. 
Este año tengo ganas de ti, quiero los besos sabor Sandia de verano y los abrazos mas cachondos del invierno. Quiero hacernos el amor, como tu sabes, que hace mucho tiempo que estoy fría y solo me caliento para odiarme. 
Tengo una idea mejor, no lo pido, lo hago. Pasaré el día contigo. No me importa que no estés, y rechazo que no me pienses, solo sigue leyendo. 
Bien, ya estoy aquí sentada al ladito tuyo, no te das cuenta porque no hago ruido, pero si inspiras con fuerza puedes oler mi perfume en el aire. No notas calor en el pecho? Te he dado un abrazo. Mi corazón latía despacio, ha vacilado y ahora reanuda su ritmo a toda velocidad, me muerdo la lengua.
Te miro a los ojos, no me ves? Fijate bien, ahora estoy justo delante de ti, sigues teniendo las pestañas más largas que yo. Ehh! que tal si te recortas la barba? 
Deja que te mire bien, algo falla. Tu sonrisa no está. Quiero cogerte los mofletes y estirarte la cara hasta dibujarte una gran sonrisa. O mejor hacerte cosquillas. Pero no debo tocarte o romperé la ilusión. Así que cruzo los brazos sobre mi pecho con fuerza, con los puños crispados. Estoy perdiendo el juicio.
Ni la lógica ni el sentido común están de mi lado, pero ya sabes que estoy loca. 
Y aquí estamos, metidos hasta el corazón en este plan provisional que me he sacado de la manga para estar contigo.
El tiempo pasa, la cabeza me da vueltas, mientras giro pienso que parece que esté madurando y pienso en lo que hice, y me arrepiento, también.
El día se me acaba y yo te disfruto a fuego lento, ya me voy a dormir, contenta de haber pasado el dia contigo, más o menos.
Pero de hoy y de esto no me voy a arrepentir, te estoy esperando y no en el parking. 

Y sí, dudo que me leas, pero aquí es donde te siento más cerca y donde te escribo. Por si acaso. Porque es en un blogg donde te he visto escribir nuestras noches de fútbol más especiales y las mas dudosas de las derrotas, aquí habla tu corazón cuando cambias el teclado del piano por el del ordenador.



domingo, 13 de mayo de 2012

Abans de res...


Abans de res, que et fotin públic, bona tarda al tribunal.

No tenia intencións de tornar a escriuret, encara que volia trucarte pel meu aniversari, tampoc vull molestar més però "si no lo hago reviento".
Però ja torno a teclejarte, tan pesada com sempre encara que no exactament igual que altres vegades. Gràcies, ja he recordat la contrasenya, y estic be, encara que la teva veu hagi fet mal, suposo que no he fet ve en trucarte, espero que a tu no et faci mal. S'ha caigut tot al meu voltant, has penjat i no m'ha servit de res la fredor, on vas amagarla? M'ha caigut el cor del pit i les llagrimes dels ulls, que encara soc aqui...

T'he llegit escriure que has començat a deixar d'odiarte, la veritat? Em fa contenta llegir-ho, encara que no "estic feliç" no t'equiboquis. tampoc passis fred, tapat que jo no puc donarte calor. però tranquil, ja arriba l'estiu i el sol t'escalfarà com m'agradaria fer-ho jo. i quan torni a acostar-se l'hivern no pateixis, et tornaré la teva dessuadora, et queda millor que a mi.

Ara continuat, que ets massa gran per quedar-te a mig fer, ja no has de donar mes del compte a qui no et donava suficient. Que no vaig estar a la altura, ho sé.

MAI ET RESIGNIS, idiota! que no recordes qui ets? pots tenir el que vulguis i  com tu vulguis, no et menyspreis així. A més, arribarà alguna persona millor a la teva vida, millor que jo no, però si millor per a tu. Mentrestant puc ajudarte si no necesites, nomes ho has de demanar. Tranquil aquest cop no m'he equivocao aixó va amb tota la intenció, i no ho sento, et sento.. massa lluny. No, no. No t'estic demanant de tornar, encara que no et diré que "no tornará a passar". A mes, em diries que no. No passa res.


"Mandonguilla" divertida paraula, i ja saps el que significa, pensa-ho si les menges jo no les he pogut tornar a tastar.
"I, penso que no he gossat mai ni dir-ho però caldria agrair-te tant temps que fa que t'estimo"
O si em permets dir-ho amb les meves paraules, vull agrair-te el temps que em vas deixar estimar-te.

Encara el sento, un Amor particular, no?